انسان کامل مظهر جمیع اسماء و صفات الهی (به شکل أتم و أکمل آن) است.

این مظهریت به این صورت است که:
1- هیچیک از اسماء را در آن (وجود انسان کامل) غلبه تصرفی نیست.
2- مظهریت آن (وجود انسان کامل) از اسمی (از اسماء الهی) زاید بر اسمی نیست. (یعنی هیچ اسمی از اسمای الهی بیش از اسم‌های دیگر خداوند در آن وجود عزیز ظهور ندارد).

در نتیجه:
1- او (انسان کامل) مربوب (تربیت شده) حق تعالی است به اسم جامع (توسط اسم جامع الهی).
2- سیرش (حرکت کمالیش به سوی ذات مقدس الهی) بر طریقۀ مستقیمه وسطیه اسم جامع (الهی) است.
3- او (انسان کامل) نیز چون رب خود (خداوند) کون (وجود) جامع است.
4- دارای مقام وسطیت و برزخیت کبری است (به عبارتی فیض را در نهایت خود و بدون هیچ تصرف وجودی به مادون وجود مقدسش انتقال می دهد). ادامه ...